De voordelen van de semi-lockdown, thuiswerken en Corona

De voordelen van de semi-lockdown, thuiswerken en Corona

Thuiswerken, in je eentje boodschappen doen in een lege straat en weinig sociale activiteiten. Door de Corona pandemie is er in korte tijd heel wat veranderd in ons leven. De één kan hier goed mee omgaan, de ander vindt het wat lastiger. Om me heen hoor ik wisselende verhalen. Sommigen worden gek van thuiszitten met kinderen terwijl ze tegelijkertijd moeten werken. Anderen houden het alleen vol door dagelijks te videobellen met vrienden. En ik? Ik vind het eigenlijk wel prima, dit rustigere leven.

Want ondanks alles dat nu om ons heen gebeurt, voel ik me vrij gelukkig. Ik merk dat ik weinig stress ervaar en dat ik geniet van kleine, alledaagse dingen. Zoals een halfuurtje langer uitslapen, ik heb immers geen reistijd meer, zonder dat ik me daar schuldig over voel. De extra speelsessies met de katten. Maar ook even naar buiten gaan, hoe kort dan ook, maakt me gelukkig. Voor mij voelt het alsof de wereld zich aanpast naar een rustiger en bewuster leven. Een leven waar niet alles om werk, geld en status draait. Een nieuwe tijd waar we onszelf tegenkomen, nadenken over wat we doen en hoe het anders kan.

Ongegeneerd thuiswerken in sweatpants

Als typische introvert die sowieso al vaak thuiswerkt is er voor mij in de afgelopen weken niet veel veranderd. Er zijn maar een paar dingen die ik mis, waaronder spontane dates met vriendinnen of mijn vriend. Maar ook de vrijheid om op elk moment de deur uit te gaan. Voor een lange wandeling door de stad of bossen bijvoorbeeld, om vervolgens ergens spontaan koffie te drinken of te lunchen. Maar ik weet dat dit weer terugkomt, dus ik kan ermee leven en kijk er nu al naar uit.

Voor mij zijn er ook voordelen aan deze tijd. Ik voel me veiliger op straat. Als ik ’s ochtends boodschappen doe, is de supermarkt rustig en de mensen die er zijn nemen allemaal afstand van elkaar. Er wordt ook minder van me verwacht. Ik kan korte pauzes nemen tussen werkzaamheden in, zonder dat ik me moet verantwoorden tegenover collega’s. Ik kook meer en eet gevarieerder. Ik mag ongegeneerd vanuit huis in een comfortabele trui en sweatpants achter mijn laptop werken. Ondanks alle beperkingen voel ik toch vrijheid. Het is een andere vorm van vrijheid. Vrijheid in de zin dat ik thuis mag doen wat ik wil op mijn eigen manier en dat dit oké is. Ik voel minder oordeel over de keuzes die ik maak, want de meeste mensen hebben nu wel iets anders aan hun hoofd.

Dit is het moment voor een reset

Ondanks dat er natuurlijk ook mensen zijn die zich alles behalve gelukkig voelen in deze tijd (ik ben me er natuurlijk van bewust dat niet iedereen kan thuiswerken en dat er mensen ziek zijn), hoop ik dat de wereld er na deze crisis misschien ietsjes beter op geworden is. Dat we wat vaker tijd met onszelf spenderen en daar van kunnen genieten. Dat we nadenken over wat ons gelukkig maakt en ons minder bezighouden met wat de maatschappij van ons verwacht. Misschien gaan wel meer mensen parttime werken en wordt thuiswerken gangbaarder. En hopelijk zien we in dat spullen ons niet gelukkig maken. En dat als we iets kopen, het ons een goed gevoel geeft om dit wat vaker lokaal en duurzaam te doen.

Ik zie deze tijd een beetje als een reset. We kunnen opnieuw keuzes maken. Hebben de keuzes die we tot nu toe gemaakt hebben ons gelukkig gemaakt? Of kunnen we op een andere, betere manier leven? Ik hoop dat meer mensen de voordelen van dit stillere en rustigere leven inzien. Dat ze ervaren hoe fijn het is om je minder met werk en sociale verplichtingen bezig te houden. Dat jezelf terugtrekken in je eentje helemaal prima is. En dat veel verplichtingen helemaal geen verplichtingen zijn. Je hoeft namelijk niet drie keer in de week naar de sportschool of elke vrijdag te borrelen met collega’s. Je mag vaker ‘nee’ zeggen, meer aan jezelf denken en je eigen pad belopen.

Je bent al genoeg

En laten we onszelf er vooral aan herinneren dat we meer dan genoeg zijn en hebben. We hebben al genoeg spullen om ons heen verzameld. We zijn al meer dan goed genoeg. Er is niets mis met ons. We hoeven niet steeds beter, slimmer of slanker te worden. Wat belangrijk is, is ons geluk en onze gezondheid. En als je een lieve familie of vrienden om je heen hebt, koester ze. En koester jezelf! Weet dat je hier doorheen komt, ook als je het nu moeilijk hebt. We gaan hier doorheen komen en worden misschien wel sterker dan ooit. Doe wat je kan en voel je niet schuldig als je in deze tijd niet super productief bent of als je moeite hebt om positief te blijven. Het is heel normaal om je wat onrustig of verdrietig te voelen. En als je met iemand wilt praten of even iets van je af wilt schrijven, mijn mailbox staat altijd voor je open.

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet openbaar gedeeld. Verplichte velden zijn gemarkeerd. *

  • Alexandra08/04/2020 - 12:47

    Mooi en herkenbaar artikel Sophie. Ik herken hier veel in. Ik werk noodgedwongen vanuit huis nu en geniet erg van mijn huis en het thuis zijn. Ik realiseer me hoe weinig (te weinig!) ik hier normaal gesproken ben vanwege allerlei verplichtingen die ik normaal gesproken heb (of voel). Elke dag om 8:15 u de deur uit, 18:30 u thuis, snel eten, sporten, in het weekend afspreken met vrienden, verjaardagen…. Nu sta ik elke ochtend rustig op, doe ik tussendoor wat huishoudelijke klusjes en knuffel ik met mijn huisdieren. ’s Avonds zit ik rustig met mijn vriend op de bank en kijken we een filmpje en drinken we een glaasje wijn. Hopelijk kan ik elementen van deze periode straks deel laten uitmaken van het gewone leven! AntwoordAnnuleer

    • Sophie08/04/2020 - 13:28

      Ja heerlijk toch! Jouw dagen lijken op die van mij. En het is helemaal aan ons om een deel van deze nieuwe gewoontes straks voort te zetten als we dat willen 🙂AntwoordAnnuleer

  • Janneke08/04/2020 - 15:22

    Weet je Sophie, dit is nu de 5 de week, dat ik thuis ben. Het is voor mij als 70 jarige, die een paar keer in de week verplichting had, alsof ik vakantie heb. Tijd voor al mijn hobby’s . Sommige lieve mensen vinden het heel vervelend voor mij, dat ik „alleen zit“. Maar ik voel mij helemaal niet alleen. 
    De mensheid komt weer tot rust.
    Liefs je tante.AntwoordAnnuleer

  • Judith10/04/2020 - 00:08

    Wauw ik herken me helemaal in het stuk over vrijheid, ondanks beperkingen. Ik ervaar het zelfs als helend, alsof de wereld meehelpt om minder streng voor mezelf te zijn. (Terwijl ik me ook zeker bewust ben van alle narigheid)AntwoordAnnuleer

  • Kimberley10/04/2020 - 12:36

    Ik herken hier veel in. Ik denk dat we allemaal ook veel te hard gingen. Altijd bezig, altijd een doel hebben. Dat is nu op een lager pitje en dat was, in mijn geval in ieder geval, nodig. Wel merk ik dat het te lang gaat duren, ik mis ook die spontane dingen en begin me langzaam toch meer opgesloten te voelen. Gelukkig zit ik in een huis met de mensen waar ik van hou <3AntwoordAnnuleer

  • Dylan gaat naar buiten16/04/2020 - 07:03

    Heerlijk, ook ik herken mij zeker in jouw verhaal (en schreef er een vergelijkbaar stuk over). Goed dat je wel aanstipt dat het normaal is om je wel onrustig of verdrietig te voelen, dat is de realiteit en fijn om dat te uiten. Mooi stuk!AntwoordAnnuleer

  • Neeltje21/04/2020 - 15:57

    Dit is zo herkenbaar! Ik mis dezelfde dingen en mis ook vooral dezelfde dingen niet. Daarom denk ik vast een beetje vooruit; wat neem ik straks mee uit deze ‘corona tijd’ naar de nieuwe tijd waar langzaam wat maatregelen terug gedraaid worden? Minder afspraken maken, minder plannen en hopelijk…ook iets minder werken. En vooral meer genieten van alle momenten in het ‘nu’. AntwoordAnnuleer

Welkom op Be your own muse!
Ik ben Sophie en dit is mijn website vol tips over bewuster leven & inspiratie om je eigen muse te worden.

 

Meer weten?

Nieuwste artikelen

Socials